รู้มากยากนาน

ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 “รู้มากยากนาน” หมายความว่า
(สํา) ก. “รู้มากเกินไปจนทําให้ยุ่งยากใจ มักพูดเข้าคู่กับรู้น้อยพลอยรําคาญ เป็น รู้มากยากนาน รู้น้อยพลอยรําคาญ” [read more...]

รู้หลบเป็นปีก รู้หลีกเป็นหาง

ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 “รู้หลบเป็นปีก รู้หลีกเป็นหาง” หมายความว่า
(สํา) ก. “รู้จักเอาตัวรอดหรือปรับตัวให้เข้ากับเหตุการณ์” [read more...]

รวบหัวรวบหาง

ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 “รวบหัวรวบหาง” หมายความว่า
(สํา) ก. “รวบรัดให้สั้น ทําให้เสร็จโดยเร็ว ฉวยโอกาสเมื่อมีช่องทาง” [read more...]

รอดปากเหยี่ยวปากกา

ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 “รอดปากเหยี่ยวปากกา” หมายความว่า
ก. “พ้นอันตรายมาได้อย่างหวุดหวิด” [read more...]

ร้อนวิชา

ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 “ร้อนวิชา” หมายความว่า
(สํา) ก. “เกิดความเร่าร้อนเนื่องจากคาถาอาคมจนอยู่ไม่เป็นปรกติ” [read more...]

ร้อนอาสน์

ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 “ร้อนอาสน์” หมายความว่า
(สํา) ก. “มีเหตุหรือมีเรื่องเดือดร้อนทําให้อยู่เฉยไม่ได้” [read more...]

เรียนผูกต้องเรียนแก้

ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 สุภาษิต “เรียนผูกต้องเรียนแก้” หมายความว่า รู้วิธีทําก็ต้องรู้วิธีแก้ไข รู้กลอุบายทุกทางทั้งทางก่อและทางแก้ [read more...]

รู้ไว้ใช่ว่า ใส่บ่าแบกหาม

ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 สุภาษิต “รู้ไว้ใช่ว่า ใส่บ่าแบกหาม” หมายความว่า เรียนรู้ไว้ไม่หนักเรี่ยวหนักแรงหรือเสียหายอะไร. [read more...]

รักดีหามจั่ว รักชั่วหามเสา

ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 สุภาษิต “รักดีหามจั่ว รักชั่วหามเสา” หมายความว่า ใฝ่ดีจะมีความสุขความเจริญใฝ่ชั่วจะได้รับความลําบาก. [read more...]

รักวัวให้ผูกรักลูกให้ตี

รักวัวให้ผูกรักลูกให้ตี เป็นสุภาษิตหมายถึง การอบรมสั่งสอน ว่ากล่าวตักเตือน หรือลงโทษลูก เมื่อลูกได้กระทำความผิด ทำในสิ่งไม่ถูกต้อง เพื่อให้ลูกได้รับรู้ จดจำว่าสิ่งนั้นไม่ดี และจะไม่ควรจะทำอีก เช่น [read more...]