ลมเพลมพัด

ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 “ลมเพลมพัด” หมายความว่า
น. “อาการที่เจ็บป่วยโดยไม่รู้สาเหตุ มักเข้าใจกันว่าถูกกระทํา” [read more...]

ลมไม่พัดใบไม้ไม่ไหว

ลมไม่พัดใบไม้ไม่ไหว หมายถึง ทุกอย่างที่เกิดขึ้นต้องมีสาเหตุ ถ้าไม่มีสาเหตุหรือเค้ามูลมาก่อนก็จะไม่เกิดผล เช่น [read more...]

ล้มหมอนนอนเสื่อ

ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 “ล้มหมอนนอนเสื่อ” หมายความว่า
ก. “ป่วยจนต้องนอนรักษาตัว เช่น เขาล้มหมอนนอนเสื่อเสียหลายวัน” [read more...]

ล่มหัวจมท้าย

ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 “ล่มหัวจมท้าย” หมายความว่า
ก. “ร่วมโชคชะตาเดียวกัน เช่น สามีภรรยาต้องล่มหัวจมท้ายด้วยกัน” [read more...]

ล้มให้เห็นหน้านาย ตายให้เห็นหน้าเจ้า

ล้มให้เห็นหน้านาย ตายให้เห็นหน้าเจ้า หมายถึง ในยามเจ็บป่วยหรือเดือดร้อน ย่อมต้องการคนอยู่ข้างๆคอยให้กำลังใจ เช่น [read more...]

ลากหนามจุกช่อง

ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 “ลากหนามจุกช่อง” หมายความว่า
(สํา) ก. “ยกเรื่องต่าง ๆ มาอ้างป้องกันตัว ขัดขวางไม่ให้คนอื่นได้รับประโยชน์ในเมื่อตนเองไม่ได้รับประโยชน์ด้วย” [read more...]

ลางเนื้อชอบลางยา

ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 “ลางเนื้อชอบลางยา” หมายความว่า
(สํา) “ของสิ่งเดียวกัน ถูกกับคนหนึ่ง แต่ไม่ถูกกับอีกคนหนึ่ง” [read more...]

ลำหักลำโคน

ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 “ลำหักลำโคน” หมายความว่า
(สำ) น. “ชั้นเชิงที่ใช้หักโค่นอีกฝ่ายหนึ่งอย่างรุนแรง ดุเดือด หรือโดยไม่ปรานีปราศรัย เช่น นักมวยคนนี้ชกมีลำหักลำ โค่นดี” [read more...]

ลิงตกต้นไม้

ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 “ลิงตกต้นไม้” หมายความว่า
(สํา) น. “ผู้เชี่ยวชาญในวิชาใดก็ตามอาจพลาดพลั้งในวิชานั้นได้” [read more...]

ลิงนั่งแป้น

ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 “ลิงนั่งแป้น” หมายความว่า
(สำ) น. “ผู้ที่เขายกให้ดำรงตำแหน่งที่สำคัญ แต่ไม่มีอำนาจอะไรจริงจัง ต้องทำตามที่เขาสั่ง” [read more...]